و اینگونه آفریدیم انسان را
چیزی را می بیند و آنرا می طلبد
برای رسیدن به آن تلاش می کند
آنرا به دست می آورد و با آن خوش است
و دیگر چیزی نمیخواهد.
زمان می گذرد و خوشی هایش را با خود می برد,
همه چیز فراموش می شود
دنیا پایان می یابد
و این انسان است که خواسته اش را به کنار می گذارد
زمان می گذرد
و باز این انسان است که پشیمان می شود
و در غم از دست رفته هایش می گرید .
و این است حلقه آفرینش ...
واگر چیزی را ناخواسته از دست دادید
بر آن غم مخورید , چرا که چندین برابر بهتر از آن را خواهید یافت...
هین مشو نومید چون واقف نئی از سر غیب
باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور